bejrucki (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[bɛjˈruʦ̑ʲci], AS[bei ̯rucʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk. ?/i
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do Bejrutu (stolicy Libanu)[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nazajutrz izraelskie lotnictwo wojskowe zaatakowało bejruckie przedmieścia Shiyyah[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Bejrut mrz, bejrutczyk mos, bejrutka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Nazwy państw świata, ich stolic i mieszkańców, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2007, ISBN 978-83-239-9999-7, s. 24.
  2. Tilia, Wikipedia.pl, 26/05/2009, Narodowy Korpus Języka Polskiego.