bankrutować

bankrutować (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) stawać się bankrutem, tracic cały majątek
(1.2) przen. o idei, grupie ludzi: tracić wartość i znaczenie
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) plajtować, upadać
(1.2) upadać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bankrutowanie n, bankructwo n, bankrut mos, bankrutka ż
czas. zbankrutować dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: