bakłażan

Podobna pisownia Podobna pisownia: baklažaanbaklažán

bakłażan (język polski)Edytuj

 
bakłażan (1.1)
 
bakłażan (2.1)
 
różne bakłażany (2.1)
wymowa:
?/i, IPA[bakˈwaʒãn], AS[baku̯ažãn], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. roln. roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna Solanum melongena L.[1], o jadalnych owocach; zob. też bakłażan w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy

(2.1) spoż. warzywo, będące podłużnym, zwykle fioletowoczarnym owocem bakłażana (1.1)
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) W ogrodzie wyrosły nam dorodne bakłażany.
(2.1) Na obiad jedliśmy zapiekankę z bakłażanami.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) psianka podłużna, oberżyna, jajko krzewiaste
(2.1) gruszka miłosna, oberżyna, bakman
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) roślina
(2.1) warzywo, jarzyna
hiponimy:
holonimy:
(2.1) musaka, melizanosalata, baba ganoush, ajwar, ratatouille, papucaki
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bakłażanówka ż
zdrobn. bakłażanek m
przym. bakłażanowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
ros. баклажан (bakłażan)[2][3] < tur. patlıcan < pers. بادنجان (bādenǧān)[4][5]
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło Solanum melongena w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2.   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3.   Hasło bakłażan w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. Hasło баклажан w: Макс Фасмер, Этимологический словарь русского языка, tłum. О. Н. Трубачев, t. 1, s. 110, Moskwa, Прогресс, 1964–1973 (1986–1987).
  5. Maciej E. Halbański, Leksykon sztuki kulinarnej, wydanie III, Wydawnictwo „Watra”, Warszawa 1987, s. 16.