bajgiel (język polski)Edytuj

 
bajgiel (1.1)
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw. (Kraków, Lwów i Warszawa)[1][1]żydowskie pieczywo w kształcie bułki z dziurką; słodkawy precel[1]; zob. też bajgiel w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Pierwszego bajgla upiekł żydowski piekarz w siedemnastym wieku w Krakowie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bajgeł[1]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
jid. בייגל z niem. Beugel („rogal”) od niem. biegen („giąć, skręcać”)[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Stanisław Kania, Słownik argotyzmów, Wiedza Powszechna, Warszawa 1995, ISBN 83-214-0993-8.
  2. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 29.