büchhaolteryn

büchhaolteryn (język wilamowski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) księg. księgowa[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. büch n
forma męska büchhaolter m
przym. büchhaolteryś
związki frazeologiczne:
etymologia:
wilam. büchhaolter + -yn
uwagi:
zobacz też: Indeks:Wilamowski - Zawody
źródła:
  1.   Słownik języka wilamowskiego w: Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice „Wilamowianie”, Bielsko-Biała 2004, ISBN 83-914917-8-1, s. 00.