auskochen

auskochen (język niemiecki)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈaʊ̯sˌkɔxn̩]
?/i
znaczenia:

czasownik słaby, rozdzielnie złożony

(1.1) kulin. wygotowywać, wygotować (np. na wywar)
(1.2) wygotowywać, wygotować (np. aby odkazić lub wyczyścić)
(1.3) posp. pejor. knuć, uknuć, wymyślać, wymyślić
(1.4) posp. przemyśleć, rozstrzygać, rozstrzygnąć[1]
(1.5) austr. przest. gotować, zapewniać obiady[1][2]
odmiana:
(1.1-5)[3] auskoch|en (kocht aus), kochte aus, ausgekocht (haben)
przykłady:
(1.5) Wir haben für unsere Erntehelfer ausgekochtGotowaliśmy dla naszych pomocników przy żniwach.
składnia:
kolokacje:
(1.1) Knochen / Fleisch / Fett auskochen
(1.2) Instrumente auskochen • Windeln / Wäsche auskochen
(1.3) eine Geschichte auskochen • einen Plan / Streich auskochen
synonimy:
(1.3) ausbrüten, aushecken
(1.4) durchdenken, entscheiden
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Auskochen n, Auskocherei ż
przym. ausgekocht
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: kochenabkochenaufkochenauskocheneinkochenüberkochenverkochen
źródła:
  1. 1,0 1,1   Hasło auskochen w: Duden Onlinewörterbuch, Bibliographisches Institut.
  2.   Hasło auskochen w: Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache, Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften.
  3. Wiktionary.de, auskochen (Konjugation), 2020