ausbleiben

ausbleiben (język niemiecki)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈaʊ̯sˌblaɪ̯bn̩] ?/i IPA[ˌbliːp ˈaʊ̯s] IPA[ˈaʊ̯sɡəˌbliːbm̩]
znaczenia:

czasownik mocny, rozdzielnie złożony, nieprzechodni

(1.1) nie przychodzić, nie przyjść, nie nadchodzić, nie nadejść, nie pojawiać się, nie pojawić się
(1.2) zostawać (poza domem), zostać (poza domem)
odmiana:
(1.1-2)[1] ausbleib|en (bleibt aus), blieb aus, ausgeblieben (sein)
przykłady:
(1.1) Der erwartete Sturm blieb aus.Spodziewana burza nie nadeszła.
(1.1) Viele Gäste sind ausgeblieben.Wielu gości się nie pojawiło.
(1.1) Es konnte nicht ausbleiben, dass er erkrankte.To, że zachorował, było nieuniknione.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Aneks:Język niemiecki - wykaz czasowników mocnych i nieregularnych
zobacz też: bleibenabbleibenaufbleibenausbleibenbeibleibennachbleibenumspannennunterbleibenüberbleibenverbleibenzubleibenzurückbleibenzusammenbleiben
źródła: