aufziehen

aufziehen (język niemiecki)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈaʊ̯fʦiːən] IPA[ˌʦoːk ˈaʊ̯f] IPA[ˈaʊ̯fɡəˌʦoːɡn̩]
?/i
znaczenia:

czasownik nieregularny, rozdzielnie złożony

(1.1) podciągać, podciągnąć, wciągnąć, wciągać (do góry)
(1.2) naciągać, naciągnąć (na wierzch)
(1.3) otwierać ciągnąc, otworzyć ciągnąc, wysuwać, wysunąć
(1.4) wychowywać, wychować
(1.5) nadciągać, nadciągnąć, zbliżać się, zbliżyć się
odmiana:
(1.1-4)[1] aufzieh|en (zieht auf), zog auf, aufgezogen (haben)
(1.5)[1] aufzieh|en (zieht auf), zog auf, aufgezogen (sein)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Aufzug m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: ziehenabziehenanziehenaufziehenausziehenbeiziehenbeziehendurchzieheneinziehenentziehenerziehenherziehenhinziehenmitziehennachziehenüberziehenumziehenunterziehenverziehenvorziehenweiterziehenzuziehenzurückziehenzusammenziehen
źródła: