auctor (język łaciński)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) sprawca, inicjator, prekursor, autor
(1.2) protoplasta, założyciel
(1.3) pisarz, mistrz
odmiana:
(1.1) auctor, auctoris (deklinacja III, paradygmat I spółgłoskowy)
przykłady:
(1.1) Cum signum manu sua daret omnes legiones Romanae quae adfuerunt proelii victi situm eo ducente in urbem oppugnandam duce auctore introiverunt.Gdy dał znak swoją ręką, wszystkie legiony rzymskie, które wtedy były w pobliżu miejsca wygranej bitwy pod jego dowództwem, wkroczyły za sprawą wodza do miasta przeznaczonego do zdobycia.
(1.1) Hic vir a civibus auctor eius profectus putatur.Ten mąż jest uważany przez obywateli za sprawcę jego sukcesu.
(1.3) Itaque solum libris bonorum auctorum poematibusque horum pulcherrimis homo ali debet.I tak właśnie człowiek powinien żywić się tylko książkami wprawnych mistrzów i ich najpiękniejszymi poematami.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. augeo
rzecz. auctoritas ż, auctus m
przym. auctus
związki frazeologiczne:
(1.1) post mortem auctoris
etymologia:
łac. augeo
uwagi:
źródła: