wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) asystentka[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. asistentúra ż
forma męska asistent m
czas. asistovať ndk.
przym. asistentský
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) forma żeńska od słc. asistent
uwagi:
źródła:
  1. Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, TAiWPN Universitas, Kraków 2005, ISBN 83-242-0569-1, s. 15.
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) asystentka[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
forma męska asistent m
czas. asistirati
przym. asistentski
związki frazeologiczne:
etymologia:
słń. asistent + -ka
uwagi:
źródła: