andantino

andantino (użycie wyrazu obcego w języku polskim)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌãndãnˈtʲĩnɔ], AS[ãndãntʹĩno], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) muz. część utworu nieco szybsza niż andante
(1.2) muz. utwór wykonany nieco szybciej niż andante

przymiotnik

(2.1) muz. nieco szybszy niż andante

przysłówek

(3.1) muz. nieco szybciej niż andante
odmiana:
nieodm.
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. andantino[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Maria Borejszo, Zapożyczenia włoskie we współczesnej polszczyźnie, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2007, ISBN 978-83-232176-5-7, s. 102.

andantino (język słowacki)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) muz. andantino[1]

przysłówek

(2.1) muz. andantino[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł.
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Hasło andantino w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G [Słownik współczesnego języka słowackiego A – G], gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.

andantino (język włoski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) muz. andantino
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. andamento m, andante m, andantezza ż, andare m, andata ż, andatura ż, andazzo m
czas. andare, andarsene
przym. andante, andato
przysł. andantemente
związki frazeologiczne:
etymologia:
zdrobn. od wł. andante
uwagi:
źródła: