Wisłok (1.1)
wymowa:
IPA[ˈvʲiswɔk], AS[vʹisu̯ok], zjawiska fonetyczne: zmięk. ?/i
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. rzeka w południowo-wschodniej Polsce, lewobrzeżny dopływ Sanu; zob. też Wisłok w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na obszarze Wisłoki uderza nas fakt inny; całą okolicę, którą obszar Wisłoki, Ropy, Jasły, Jasełki i średniego Wisłoka zajmuje, osiedli tak zwani Głuchoniemcy od dołów Sanockich począwszy, to jest od okolicy Komborni, Haczowa, Trześniowa po Grybowski dział[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) źródło / bieg / koryto / (prawy / lewy) dopływ / ramię / dorzecze / dolina / wody / nurt / płycizna / zakręt / zakole / brzeg / dno / odnoga / ujście / głębokość / szerokość Wisłoka • nad Wisłokiem • Wisłok wypływa / płynie / wije się / meandruje / kieruje się / niesie wody / przybiera / wylewa / zatapia / opada / nawadnia / odwadnia / wysycha / przepływa / opływa / dopływa / wpływana prawym / na lewym brzegu / u źródeł / u ujścia Wisłoka • pływać / płynąć Wisłokiem
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Wisłoka ż, Wisła ż, wiślak mos
przym. wisłocki, wiślny
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. Wisła[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wincenty Pol, Historyczny obszar Polski rzecz o dijalektach mowy polskiej, Kraków 1869.
  2. Maria Malec, Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13857-2, s. 264.