Wiktoryn (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[vʲikˈtɔrɨ̃n], AS[vʹiktorỹn], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię męskie; zob. też Wiktoryn w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) pan Wiktoryn • brat / kuzyn / wujek / dziadek Wiktoryn • mężczyzna imieniem (o imieniu) Wiktoryn • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Wiktoryn • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Wiktoryn • otrzymać / dostać / przybrać imię Wiktoryn • dzień imienin / imieniny Wiktoryna
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wiktoria ż, Wiktoria ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: