Tyrus (język łaciński)Edytuj

 
Tyrus (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. Tyr[1]
odmiana:
(1.1) Tyrus, Tyrī (deklinacja II)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) urbs
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. Τύρος < fen. 𐤑𐤅𐤓
uwagi:
źródła:
  1. Hasło Tyrus w: Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie III, Księgarnia św. Wojciecha, Poznań - Warszawa - Lublin 1958, s. 705.