Tymon (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈtɨ̃mɔ̃n], AS[tmõn], zjawiska fonetyczne: nazal. ?/i
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię męskie[1]

rzeczownik, rodzaj żeński, forma fleksyjna

(2.1) D. lm od: Tymona
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Tymon staje się w Polsce coraz popularniejszym imieniem.
(1.1) Cerkiew prawosławna wspomina apostoła Tymona trzykrotnie.[2]
składnia:
kolokacje:
(1.1) pan Tymon • brat / kuzyn / wujek / dziadek Tymon • mężczyzna imieniem (o imieniu) Tymon • święty / błogosławiony Tymon • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Tymon • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Tymon • otrzymać / dostać / przybrać imię Tymon • dzień imienin / imieniny Tymona • na Tymona (o dniu)
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Tymona ż
zdrobn. Tymonek mos, Tymuś mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. Timon < gr. Τίμων < gr. τιμήhonor
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik imion, opr. W. Janowowa, A. Skarbek, B. Zbijowska, J. Zbinowska, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław, Warszawa, Kraków, Gdańsk 1975, s. 171.
  2. z Wikipedii