Sielce (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. wieś w Rosji, w obwodzie riazańskim, nad Oką, miejsce w którym w 1943 sformowano 1 Dywizję Piechoty[1]; zob. też Sielce (Rosja) w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Sielcach • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Sielc • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Sielc • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Sielc • mieszkaniec / mieszkanka Sielc • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Sielcach • pochodzić z Sielc • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Sielc
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) wieś
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. sielcecki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2013, ISBN 978-83-254-1988-2, s. 224.
  2. Jan Grzenia, Słownik nazw własnych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12500-4, s. 326.