Podobna pisownia Podobna pisownia: semita

Semita (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[sɛ̃ˈmʲita], AS[sẽmʹita], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) etn. członek jednego ze spokrewnionych etnicznie ludów zamieszkujących Azję południowo-zachodnią (Bliski Wschód) i północną Afrykę, tj. Arabów, Aramejczyków, Babilończyków, Kartagińczyków, Etiopczyków, Hebrajczyków i Fenicjan; zob. też ludy semickie w Wikipedii
odmiana:
(1.1)[1]
przykłady:
(1.1) Zarówno Żydzi jak i Arabowie Semitami.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. semickość ż
forma żeńska Semitka ż
przym. semicki
przysł. semicko
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. sémite[1]
uwagi:
(1.1) zob. też ludy semickie w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.

Semita (język słowacki)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) etn. Semita[1][2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. semitizmus m
forma żeńska Semitka ż
przym. semitský
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Slovník slovenského jazyka (1959–1968).
  2.   Hasło „Semita” w: Ortograficko-gramatický slovník. A – Ž [Słownik ortograficzno-gramatyczny. A – Ž.], gł. red. M. Sokolová i A. Jarošová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, 2016.