Podobna pisownia Podobna pisownia: rabaRaba'aRába

Raba (język polski)Edytuj

 
Raba (1.1)
 
Raba (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. rzeka w południowo-wschodniej Austrii i północno-zachodnich Węgrzech, dopływ Dunaju Moszońskiego[1]; zob. też Raba (dopływ Dunaju) w Wikipedii
(1.2) geogr. rzeka w południowej Polsce, dopływ Wisły; zob. też Raba (dopływ Wisły) w Wikipedii
(1.3) geogr. potok w południowo-zachodniej Polsce, dopływ Czarnuszki w dorzeczu Odry; zob. też Raba (dopływ Czarnuszki) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1-3) źródło / bieg / koryto / (prawy / lewy) dopływ / ramię / dorzecze / dolina / wody / nurt / płycizna / zakręt / zakole / brzeg / dno / odnoga / ujście / głębokość / szerokość Raby • nad Rabą • Raba wypływa / płynie / wije się / meandruje / kieruje się / niesie wody / przybiera / wylewa / zatapia / opada / nawadnia / odwadnia / wysycha / przepływa / opływa / dopływa / wpływana prawym / na lewym brzegu / u źródeł / u ujścia Raby
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) rzeka
(1.2) rzeka
(1.3) potok
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rabisko n, Rabka ż, rabczanin m, rabczanka ż
przym. rabski, rabczański
związki frazeologiczne:
etymologia:
pochodzenie nazwy prawdopodobnie celtyckie[2]
uwagi:
zob. też Raba w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2013, ISBN 978-83-254-1988-2.
  2. „Światowit. Rocznik poświęcony archeologii i badaniom pierwotnej kultury polskiej i słowiańskiej”, s. 254, Państwowe Wydawn. Naukowe, Warszawa 1962, cytat: (…) celtyckie nazwy rzek, głównie dopływów Wisły, jak Raba, Ropa, San i inne.