Nabuchodonozor

Nabuchodonozor (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i, IPA[ˌnabuxɔdɔ̃ˈnɔzɔr], AS[nabuχodõnozor], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) staroż. bibl. biblijny odpowiednik akadyjskiego imienia Nabu-kudurrī-uṣur; zob. też Nabuchodonozor w Wikipedii
(1.2) hist. staroż. imiona czterech władców Babilonii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Było to w dwunastym roku panowania Nabuchodonozora, który królował nad Asyrią w wielkim mieście Niniwie.[1]
(1.2) Nabuchodonozor II był ostatnim wielkim królem Chaldejczyków. Około 600 r. p.n.e. przemienił Babilon w najwspanialsze miasto, jakie świat dotychczas widział[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) mieć na imię / przybrać imię Nabuchodonozor
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) imię
(1.2) imię
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. Nabuchodonosor < gr. Ναβουχοδονόσωρ < hebr. נבוכדנאצר < akad. 𒀝𒆪𒁺𒌨𒊑𒋀 (Nabu-kudurri-usur)[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Księga Judyty 1,1, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Stanisław Grzybek).
  2. Rodney Castleden, Wydarzenia, Które Zmieniły Losy Świata, s. 62.
  3. Hasło Nebuchadnezzar w: Online Etymology Dictionary.