Korneliusz

Korneliusz (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[kɔrˈnɛlʲjuʃ], AS[kornelʹi ̯uš], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j  ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię męskie; zob. też Korneliusz w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Dzisiaj przypada liturgiczne wspomnienie świętych Korneliusza i Cypriana.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pan Korneliusz • brat / kuzyn / wujek / dziadek Korneliusz • mężczyzna imieniem (o imieniu) Korneliusz • święty / błogosławiony Korneliusz • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Korneliusz • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Korneliusz • otrzymać / dostać / przybrać imię Korneliusz • dzień imienin / imieniny Korneliusza • na Korneliusza (o dniu)
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Kornelia ż
przym. Korneliuszowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. Cornelius
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
tłumaczenia:
źródła: