König (język niemiecki)Edytuj

 
vier Könige (1.2)
wymowa:
lp IPA[køːniç] lm [køːniɡə]
?/i ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) król
(1.2) karc., szach. król
odmiana:
(1.1-2)[1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) Königreich
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.2) Spielkarte
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
forma żeńska Königin ż
przym. königlich
związki frazeologiczne:
etymologia:
śwn. künic < swn. kuning < pragerm. *kuningaz[2]
uwagi:
(1.2) zobacz też: DausKönigOberUnter
źródła:
  1. Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
  2.   Hasło König w: Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache, Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften.