Jutlandczyk

Jutlandczyk (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Jutlandii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nie mam z sąsiadami nic wspólnego. To sami muzułmanie i Jutlandczycy. „Powiedział Jutlandczycy?” – pomyślał Carl. Gość rzuca im takie prowokacje prosto w twarz[1]?
(1.1) Znajdując się najbliżej miejsca starcia okręty Jutlandczyków, chociaż w pełni obsadzone załogą, ostentacyjnie nie przyłączyły się do bitwy[2].
(1.1) Flota duńska składała się z Zelandczyków, Szlezwiczan, Skanów i Jutlandczyków[3].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Jutlandia ż
przym. jutlandzki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jussi Adler-Olsen, Pogrzebany, wyd. Sonia Draga, 2018.
  2. Andrzej Michałek, Słowianie – Słowianie Zachodni: monarchie wczesnofeudalne, s. 137, Bellona, 2007.
  3. Materiały zachodniopomorskie, t. XIII, s. 273, Muzeum Pomorza Zachodniego, Szczecin 1967.