Janowy (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik dzierżawczy

(1.1) przest. gw. należący do Jana
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Przypuszcza się, że rozdział ten pochodzi od kogoś z kręgu Janowego, ponieważ szereg elementów wskazuje na łączność z całą Ewangelią[1].
(1.1) Przed Janową chałupą rosną stare lipy.
(1.1) Sąsiadował z Maciejową zagrodą z jednej strony i z Janowym polem z drugiej.
(1.1) Janowi synowie wyrośli na dorodnych mężczyzn.
składnia:
kolokacje:
(1.1) Janowy ojciec / … • dom / traktor / … Janowy • Janowa matka / żona / … • chałupa / zagroda / … Janowa • Janowe bydło / … • gospodarstwo / pole / … Janowe • Janowi bracia / synowie / … • Janowe córki / siostry / …
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Janiak ż/mos, Jan mos, Janek mos, Janeczek mos, Janko mos, Jaś mos, Jasiek mos, Jasio mos, Jaśko mos, Janina ż, Janinka ż, Janka ż, Jasia ż, Joanna ż, Joasia, Joaśka ż, Asia ż, Aśka ż, Janów mrz, Janowo mrz
przym. Jankowy, Jasiowy, Jaśkowy, janowski
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. Jan + -owy[2][3]
uwagi:
(1.1) Przymiotnik utworzony od imienia własnego, odpowiadający na pytanie czyj?, zakończony na -owy, odnoszący się do właściciela, autora, twórcy itp. piszemy wielką literą[4].
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło Ewangelia Jana w: Wikipedia
  2.   Porada „przymiotniki dzierżawcze od imion” w: Poradnia językowa PWN.
  3.   Porada „przymiotniki dzierżawcze” w: Poradnia językowa PWN.
  4.   Hasło Przymiotniki dzierżawcze w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.