Otwórz menu główne

Holender (język polski)Edytuj

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[xɔˈlɛ̃ndɛr], AS[χolnder], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek narodowości holenderskiej, obywatel Holandii, mieszkaniec Holandii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Holendrzy mieli kiedyś wiele kolonii w Azji.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Niderlandczyk
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) Europejczyk, daw. Niderlandczyk
hiponimy:
(1.1) Brabantczyk, Fryzyjczyk, Geldryjczyk
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Holandia ż, holenderskość ż, holenderski m, holender m, holenderka ż
forma żeńska Holenderka
przym. holenderski
wykrz. holender
związki frazeologiczne:
Latający HolenderO Holender!
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

Holender (język wilamowski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) Holender
odmiana:
(1.1) lp Holender; lm Holendyn
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Hołender m
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: