Helweta (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) staroż. etn. członek starożytnego ludu celtyckiego, którego ziemie podbite zostały przez Rzymian w I w. p.n.e.; zob. też Helweci w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W życiu Helwetów dużą rolę odgrywali kapłani, zwani druidami, rekrutujący się zwykle z czołowych rodów plemienia.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. helwecki
rzecz. Helwecja ż
forma żeńska Helwetka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: