Franciszek

Franciszek (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i, IPA[frãɲˈʨ̑iʃɛk], AS[frãńćišek], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię męskie; zob. też Franciszek w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mam na imię Franciszek i jestem fliziarzem z Krakowa.
(1.1) Liturgiczne wspomnienie św. Franciszka z Asyżu obchodzi się 4 października.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pan Franciszek • brat / kuzyn / wujek / dziadek Franciszek • mężczyzna imieniem (o imieniu) Franciszek • święty / błogosławiony Franciszek • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Franciszek • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Franciszek • otrzymać / dostać / przybrać imię Franciszek • dzień imienin / imieniny Franciszka • na Franciszka (o dniu)
synonimy:
(1.1) gw. (Śląsk Cieszyński i Górny Śląsk) Francek
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) imię
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Franciszkowa ż, Franciszkówna ż, frania ż, Frania ż, franciszkanin mos, franciszkanka ż, franciszkanizm mrz, Franciszków mrz, Franciszkowo n
zdrobn. Franek mos, Franio mos, Franuś mos
forma żeńska Franciszka ż
przym. Franciszkowy, Franusiowy, Frankowy, franciszkański, pofranciszkański
przysł. franciszkańsko
związki frazeologiczne:
przysłowia: jak święta Agnieszka wypuści śnieg z mieszka, to go nie powstrzyma ani do Franciszkana świętego Franciszka chłop w polu nic nie zyskana świętego Franciszka nieraz dobrze grzmi i łyskana świętego Franciszka odlatuje pliszkana świętego Franciszka przylatuje pliszkana świętego Franciszka szuka ziarnek w polu myszkana świętego Franciszka zielenią się łany i ze swego zimowiska wracają bociany
etymologia:
(1.1) łac. Franciscus, wł. FrancescoFrancuzik (przezwisko świętego z Asyżu) lub germ. frank[1]
źródłosłów dla pol. Frampol[2]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 209.
  2. Hasło Frampol w: Maria Malec, Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski, s. 78-79, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, ISBN 83-01-13857-2.