Bronisława

Bronisława (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌbrɔ̃ɲiˈswava], AS[brõńisu̯ava], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię żeńskie; zob. też Bronisława w Wikipedii

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D., B. lp od: Bronisław
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Zatrzymaliśmy się u ciotki Bronisławy w Pleszewie.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pani Bronisława • siostra / kuzynka / ciocia / babcia Bronisława • kobieta imieniem (o imieniu) Bronisława • święta / błogosławiona Bronisława • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Bronisława • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Bronisława • otrzymać / dostać / przybrać imię Bronisława • dzień imienin / imieniny Bronisławy • na Bronisławę (o dniu)
synonimy:
(1.1) Bronia, Bronka, Broneczka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Bronisław mos
zdrobn. Bronia ż, Bronka ż, Broneczka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. Bronisław + -a[1]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 77.