Borowicze

Borowicze (język polski)Edytuj

 
flaga Borowicz (1.1)
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w europejskiej części Rosji, w obwodzie nowogrodzkim, położone nad rzeką Mstą[1][2]; zob. też Borowicze w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) obóz w Borowiczach • bitwa pod Borowiczami • być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Borowiczach • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Borowicz • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Borowicz • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Borowicz • mieszkaniec / mieszkanka Borowicz • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Borowiczach • pochodzić z Borowicz • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Borowicz
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. borowicki
związki frazeologiczne:
etymologia:
ros. Боровичи (Borowiczi)
Miejscowość pojawia się w zapisach jako riadok Borowiczi w XV-XVI wieku. Termin riadok w ówczesnym nowogrodzkim nazewnictwie oznacza wieś o charakterze targowo-rzemieślniczym. W 1770 roku następuje nadanie praw miejskich. Możliwe, że nazwa miasta pochodzi od niekalendarzowego imienia Borow, albo od dialektycznego боровича (borowicza) → gleba bagienna albo od боровица (borowica) → roślina z rodziny wrzosowatych lub wielichowatych[4].
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2013, ISBN 978-83-254-1988-2, s. 221.
  2.   Hasło „Borowicze, m. powiatowe” w: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna. Warszawa, 1880.
  3. Lech Ratajski, Janina Szewczyk, Przemysław Zwoliński, Polskie nazewnictwo geograficzne świata, PWN, Warszawa 1959, s. 183.
  4. Евгений Михайлович Поспелов, Географические названия России. Топонимический словарь [Nazwy geograficzne Rosji. Słownik toponimiczny], АСТ, Moskwa 2008, ISBN 978-5-17-054966-5, s. 120.