Bolesławiec (język polski)

edytuj
 
panorama Bolesławca (1.1)
wymowa:
?/i, IPA[ˌbɔlɛˈswavʲjɛʦ̑], AS[bolesu̯avʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.i → j 
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto powiatowe w Polsce, w województwie dolnośląskim; zob. też Bolesławiec w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mam na imię Cieszymir i jestem zawodowym żołnierzem z garnizonu Bolesławiec.
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Bolesławcu • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Bolesławca • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Bolesławca • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Bolesławca • mieszkaniec / mieszkanka Bolesławca • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Bolesławcu • pochodzić z Bolesławca • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Bolesławca
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bolesławczanin m, bolesławczanka ż
przym. bolesławiecki
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. Bolesław[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Maria Malec, Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13857-2, s. 45.