Besitz (język niemiecki)Edytuj

wymowa:
lp IPA[bəˈzɪt͡s]
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) majątek, mienie
(1.2) praw. posiadanie
odmiana:
(1.1-2)[1]
przykłady:
(1.1) Bei einem Feuer hat er seinen gesamten Besitz verloren. → (On) stracił w pożarze cały swój majątek.
składnia:
kolokacje:
(1.2) BesitzanweisungBesitzdienerBesitzkonstitutBesitzmittlerBesitzmittlungsverhältnisBesitzstörungBesitzstörungsklage
synonimy:
(1.1) Vermögen
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Besitzen n, Besitzung ż, Besitzer m, Besitzerin ż
czas. besitzen, besetzen
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: