Aneks:Język polski - deklinacja nijaka I

Spis treści aneksu | Język polski | Indeks:Hasła w języku polskim

Deklinacja rzeczowników rodzaju nijakiego grupy I, zakończonych na -e.

W D. lm następuje wymiana w temacie o → ó (np. pol|epól).

Tablica deklinacyjna z przykładową odmianą rzeczowników czoło (temat czoł) i studio (studi). W celu ukazania użycia wszystkich końcówek dla D. lm odmieniono tylko tam dwa dodatkowe słowa: narzędzie, pnącze – w pozostałych przypadkach i liczbach odmieniają się one tak jak reszta słów w tabelce.

Przypadek Liczba pojedyncza Liczba mnoga
mianownik -e, -o
pole, studio
-a
pola, studia
dopełniacz -a
pola, studia
ø, -ów, -i, -y
pól, studiów, (narzędzi), (pnączy)
celownik -u
polu, studiu
-om
polom, studiom
biernik (jak mianownik)
pole, studio
(jak mianownik)
pola, studia
narzędnik -em
polem, studiem
-ami
polami, studiami
miejscownik -u
polu, studiu
-ach
polach, studiach
wołacz (jak mianownik)
pole, studio
(jak mianownik)
pola, studia

Wszystkie rzeczowniki w W. lm mają tę samą formę jak w M. lm.

Wszystkie rzeczowniki rodzaju żeńskiego i nijakiego w B. lm mają tę samą formę co w M. lm.

Wszystkie rzeczowniki rodzaju nijakiego w B. i W. lp mają tę samą formę co w M. lp.

UWAGA! Słowo regale jest wyjątkiem – w lp we wszystkich przypadkach ma formę regale a w lm M. regala, D. regalów, C. regalom, B. regala, N. regalami, Ms. regalach, W. regala.

Zobacz teżEdytuj

ŹródłaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj