Aneks:Język kaszubski - przymiotniki

W języku kaszubskim temat przymiotników może kończyć się na spółgłoskę twardą, np: òstatny, slédny, przédny. Generalną zasadą jest, że forma mianownika liczby pojedynczej rodzaju męskiego jest taka sama jak forma mianownika liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego, np. dobri człowiekdobri lëdze. Niektóre przymiotniki, występujące w mianowniku liczby pojedynczej rodzaju męskiego w formie krótkiej, nie przybierają odpowiednich form żeńskich, nijakich i liczbie mnogiej, np. rôd wiedzôłrôd wiedzôła. W zdaniu typowy jest szyk: przymiotnik + rzeczownik, np. môłé dzeckò, choć w tekstach literackich spotyka się także szyk: rzeczownik + przymiotnik, np. wiodra lëchégó.

Odmiana przymiotnikówEdytuj

  • przymiotniki, których temat zakończony jest twardo:
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
&nbsp m ż n m nm
Mianownik młod-i młod-ô młod-é młod-i młod-é
Dopełniacz młod-égò młod-i młod-égò młod-ich / -ëch młod-ich / -ëch
Celownik młod-émù młod-i młod-émù młod-im młod-im
Biernik młod-i lub -égò młod-ą młod-é młod-ich / -ëch młod-é
Narzędnik młod-im młod-ą młod-im młod-ima / -ëma młod-ima / -ëma
Miejscownik młod-im młod-i młod-im młod-ich / -ëch młod-ich / -ëch
Wołacz młod-i młod-ô młod-é młod-i młod-é
  • przymiotniki, których temat zakończony jest miękko:
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
&nbsp m ż n m nm
Mianownik tón-i tóni-ô tóni-é tón-i tóni-é
Dopełniacz tóni-égò tón-i / -é tón-égò tón-ich tón-ich
Celownik tóni-émù tón-i tóni-émù tón-im tón-im
Biernik tón-i lub -égò tóni-ą tóni-é tón-ich tóni-é
Narzędnik tón-im tóni-ą tón-im tón-imë / -ima tón-imë / -ima
Miejscownik tón-im tón-i tón-im tón-ich tón-ich
Wołacz tón-i tóni-ô tóni-é tón-i tóni-é

Stopniowanie przymiotnikówEdytuj

Przymiotniki w języku kaszubskim stopniują się regularnie:

  • w stopniu wyższym – przez dodanie przyrostków -szi / -ejszi oraz -i / -y, np. cerzplëwszi, cerzplëwi; czëscejszi, czëscy
  • w stopniu najwyższym – z dodaniem przedrostka nô-, np. nôcepli, nôceplészi