Andrzeja (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ãnˈḍʒɛja], AS[ãnḍžei ̯a], zjawiska fonetyczne: udziąs.nazal. ?/i
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię żeńskie; zob. też Andrzeja w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mam na imię Andrzeja i jestem kolejarką z Tarnowskich Gór.
(1.1) 4 lutego przypadają imieniny Andrzei i Andrzeja.
(1.1) Pani Andrzejo, proszę nas jutro odwiedzić.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pani Andrzeja • siostra / kuzynka / ciocia / babcia Andrzeja • kobieta imieniem (o imieniu) Andrzeja • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Andrzeja • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Andrzeja • otrzymać / dostać / przybrać imię Andrzeja • dzień imienin / imieniny Andrzei
synonimy:
(1.1) war. Ondrzeja, Andrea; zdrobn. Andrzejka, Andzia, Jędrzejka, Jędrusia
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. andrzejki nmos, Andrzejki nmos, Andrzejów mrz, Andrzejówka ż, Andrzejowice nmos
war. Ondrzeja ż, Andrea ż
zdrobn. Andrzejka ż, Andzia ż, Jędrzejka ż, Jędrusia ż
forma męska Andrzej mos, Jędrzej mos
przym. andrzejkowy
gw. przest. Andrzejowy[1][2]
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. Andrzej + -a < łac. Andreas < gr. Ἀνδρέας (Andreas)[3][4] < gr. ἀνδρεῖος (andreios) → męski, mężny, dzielny < gr. ἀνήρ (aner) → mężczyzna, człowiek
uwagi:
(1.1) por. Andrea • Ondrzeja
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Porada „przymiotniki dzierżawcze od imion” w: Poradnia językowa PWN.
  2.   Porada „przymiotniki dzierżawcze” w: Poradnia językowa PWN.
  3.   Hasło „Andrzej” w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Krakowska Spółka Wydawnicza, Kraków 1927.
  4. Hasło „Andrzej” w: Władysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, Rytm, Warszawa 2003, ISBN 83-7399-022-4.