історія

історія (język rusiński)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) historia, dzieje
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. історік m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

історія (język ukraiński)Edytuj

transliteracja:
ìstorìâ
wymowa:
істо́рія?/i zobacz zasady wymowy ukraińskiej
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) historia, dzieje
(1.2) historia, opowieść
odmiana:
(1.1,1.2) [1]
przykłady:
(1.1) Історія займається вивченням минулого людства.Historia zajmuje się badaniem przeszłości ludzkości.
(1.1) Цей коро́ткий на́рис мину́лого середньові́чної По́льщі, як части́ни збі́рної істо́рії По́льщі, Білору́сі, Литви́ й Украї́ни, охо́плює ду́же важли́вий пері́одма́йже полови́ну тисячолі́тньої істо́рії, коли́ було́ закла́дено міцну́ осно́ву по́льського суспі́льства, держа́ви й культу́ри в ра́мках західноєвропе́йського, христия́нського цивілізаці́йного про́стору.[2]Ten krótki zarys przeszłości średniowiecznej Polski, będący częścią wspólnej historii Polski, Białorusi, Litwy i Ukrainy, obejmuje bardzo ważny okresprawie połowę tysiącletniej historii, kiedy to położono solidne fundamenty polskiego społeczeństwa, państwa i kultury w ramach zachodnioeuropejskiej, chrześcijańskiej przestrzeni cywilizacyjnej.
(1.2) Ромео і Джульєтта” - трагічна історія про двох закоханих. → „Romeo i Juliato tragiczna historia dwojga zakochanych.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. історичність ż, історик m, історизм m
zdrobn. історійка ż
przym. історичний
przysł. історично
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1.   Hasło істо́рія w: Словники України online.
  2. Вступ w: Jerzy Kłoczowski, Історія Польщі до кінця XV століття, tłum. Наталя Яковенко, Instytut Europy Środkowo-Wschodniej, Lublin 2005, ISBN 83-85854-83-5, s. 11.