шляхта

шляхта (język białoruski)Edytuj

transliteracja:
šlâhta
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. w dawnej Polsce, Litwie i Białorusi: szlachta
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) дваранства
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. шляхціц m, шляхцянка ż, шляхецтва n, шляхтун m, шляхцюк m, шляхетнасць ż
przym. шляхецкі, шляхетны
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. szlachta < śwn. slahtaród, plemię, szczep[1]
uwagi:
źródła:

шляхта (język ukraiński)Edytuj

transliteracja:
šlâhta
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. szlachta
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. шляхетство n, шляхтич m, шляхтянка ż, шляхтяночка ż, шляхтянин m, шляхетність ż
przym. шляхетський, шляхтянський, шляхетний
przysł. шляхетно
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. szlachta < śwn. slahtaród, plemię, szczep
uwagi:
źródła: