спадчыннік

спадчыннік (język białoruski)

edytuj
transliteracja:
spadčynnìk
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) praw. spadkobierca, sukcesor, następca, dziedzic[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1) У 1572 г. памёр, не пакінуўшы спадчынніка, Жыгімонт II Аўгуст[2]. → W 1572 r. zmarł, nie pozostawiwszy następcy, Zygmunt II August.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) спадкаемец, правапераемнік, наследнік
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. спадчына ż, спадчыннасць ż
forma żeńska спадчынніца ż
przym. спадчынны
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1.   Hasło „спадчыннік” w: Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, www.skarnik.by.
  2. hasło „Рэч Паспалітая” w białoruskojęzycznej Wikipedii