скончыць

скончыць (język białoruski)Edytuj

transliteracja:
skončycʹ
wymowa:
?/i
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. кончыць)

(1.1) skończyć

czasownik zwrotny dokonany скончыцца (ndk. кончыцца)

(2.1) skończyć się
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
скончыць жыццё
etymologia:
uwagi:
źródła: