ръка (język bułgarski) edytuj

transliteracja:
rka
wymowa:
IPA/rəˈka/
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) anat. ręka
odmiana:
(1.1) lp ръка, określ. ръката; lm ръце
przykłady:
(1.1) Дай ръка.Podaj mi rękę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ръчка ż, ръкав m, ръкавица ż, ръкойка ż, ръкуване n
zdrobn. ръчица ż, ръчичка ż
czas. ръкувам се ndk.
przym. ръчен, ръкавен
przysł. ръчно
związki frazeologiczne:
слагам ръка върху (нещо)położyć (na czymś) rękęвдигам ръка / ръце от (някого)machnąć na (kogoś) rękąимам златни ръцеmieć złote ręce
etymologia:
ogsłow.: pol. ręka, czes. ruka, słc. ruka, głuż. ruka, dłuż. ruka, ros. рука, białor. рука, ukr. рука, serb. рука, chorw. ruka, słń. roka, mac. рака
Słowo to ma bliskie analogie w językach bałtyckich, dlatego uważa się, iż jest to innowacja bałtosłowiańska, por. łot. roka a zwłaszcza litew. ranka, wiążące się etymologicznie z czasownikiem riñkti, renkù 'zbierać, zgarniać'
uwagi:
źródła: