попіл

попіл (język ukraiński)Edytuj

 
по́піл (1.1)
transliteracja:
popìl
wymowa:
по́піл?/i zobacz zasady wymowy ukraińskiej
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) popiół[1]
odmiana:
(1.1) [2]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. попелище n, попільниця ż, попільничка ż, попільність ż
zdrobn. попілець m
czas. попелити ndk., попелитися ndk., попеліти ndk.
przym. попільний, попеловий, попелястий, попеластий, попельнастий
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Kwestionariusz „nadsański” S. Hrabca w: Janusz A. Rieger, Atlas ukraińskich gwar nadsańskich, t. 1, Wydział „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2017, ISBN 978-83-63636-64-7, s. 167.
  2.   Hasło по́піл w: Словники України online.