transliteracja:
noraŭ
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) usposobienie, charakter, natura[1]
odmiana:
(1.1)[2]
przykłady:
(1.1) Воўк мяняе шкуру, але не нораў.Wilk zmienia skórę, ale nie obyczaje.
składnia:
kolokacje:
(1.1) вясёлы нораўwesołe usposobienieбуйны нораўniespokojna natura
synonimy:
(1.1) характар
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. наравістасць ż
przym. наравісты
związki frazeologiczne:
з норавам
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1.   Hasło „нораў” w: Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, www.skarnik.by.
  2.   Hasło „нораў” w: slounik.org: беларускія слоўнікі і энцыкляпэдыі.