любити

любити (język staro-cerkiewno-słowiański)Edytuj

transliteracja:
wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) kochać
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach lub wiarygodnych słownikach online. Jeśli znasz staro-cerkiewno-słowiański, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

любити (język ukraiński)Edytuj

transliteracja:
lûbiti
wymowa:
?/i
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) lubić
(1.2) kochać
odmiana:
(1.1-2) люби́ти, ter. lp 1 os. люблю́, 2 os. лю́биш; koniugacja II
przykłady:
(1.1) Я люблю ходити босоніж.Lubię chodzić boso.
(1.2) Я тебе люблю!Kocham cię!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. любов ż, любощі lm, любість ż, любва ż, любий m, люба ż, любимий m, любима ż, любленець m, люблениця ż, любовник m, любовниця ż, любас m, любаска ż, любимець m, любимиця ż, любимчик m, любимочка ż, любитель m, любителька ż, любительство n, любування n
czas. любитися ndk., любувати ndk., любуватися ndk.
przym. любий, любенький, любесенький, любимий, люблений, любовний, любительський
przysł. любо, любенько, любесенько, любовно
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: