transliteracja:
krucìcʹ
wymowa:
?/i
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) kręcić, obracać[1]
(1.2) skręcać[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. круцельства n, круцель m, круцелька ż, круцёлка ż
przym. круты, крутаваты, круцельскі
związki frazeologiczne:
круціць галавукруціць мазгамі / круціць галавоюкруціць носамкруціць раманкруціць рукікруціць хвастомяк ні круці
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Hasło „круціць” w: Teresa Jasińska, Albert Bartoszewicz, Kieszonkowy słownik białorusko-polski, polsko-białoruski, Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, Warszawa 2007, ISBN 978-83-214-1364-8, s. 155.