кобальт

кобальт (język białoruski)Edytuj

 
кобальт (1.1)
transliteracja:
kobalʹt
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem. kobalt
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) symbol. Co
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. кабальцін m
przym. кобальтавы
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Białoruski - Pierwiastki chemiczne
źródła:

кобальт (język buriacki)Edytuj

transliteracja:
kobal't
transkrypcja:
kobalt
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) chem. kobalt
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) symbol. Co
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

кобальт (język mongolski)Edytuj

transliteracja:
kobal't
transkrypcja:
kobalt
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) chem. kobalt
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) symbol. Co
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

кобальт (język rosyjski)Edytuj

 
кобальт (1.1)
transliteracja:
kobalʹt
wymowa:
IPA[ˈkobəlʲt]
?/i
znaczenia:

rzeczownik nieżywotny, rodzaj męski

(1.1) chem. kobalt
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) symbol. Co
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) переходный металл, химический элемент
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Rosyjski - Pierwiastki chemiczne
źródła:

кобальт (język ukraiński)Edytuj

 
кобальт (1.1)
transliteracja:
kobalʹt
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem. kobalt[1]
(1.2) ciemnoniebieska farba kobaltowa
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) symbol. Co
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. кобальтин m
przym. кобальтовий
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Kobold[1]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Ukraiński - Pierwiastki chemiczne
źródła:
  1. 1,0 1,1 Hasło ко́бальт w: Зоряна Куньч, Універсальний словник української мови, Wydawnictwo «Навчальна книга — Богдан», Tarnopol 2007, ISBN 966-692-462-5, s. 365.