камень

камень (język białoruski)Edytuj

 
камяні (1.1)
 
камяні (1.2)
transliteracja:
kamenʹ
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) miner. kamień
(1.2) jubil. kamień
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) будаўнічы каменьkamień budowlanyмлынавы каменьkamień młyńskiнадмагільны каменьkamień nagrobny
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. камяніца ż, камяністасць ż
przym. каменны, камяністы
związki frazeologiczne:
знікнуць як камень у ваду / прапасці як камень у вадукамень з сэрца спаў / камень з сэрца зваліўсянайшла каса на камень / наскочыла каса на каменьнасіць камень за пазухай / трымаць камень за пазухайфіласофскі камень
etymologia:
uwagi:
źródła:

камень (język rosyjski)Edytuj

transliteracja:
kamenʹ
wymowa:
IPA['kamʲənʲ] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kamień
(1.2) zwykle lm камни: med. kamienie[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) драгоценные камниkamienie szlachetneнадгробный каменьnagrobek
(1.2) камни в почкахkamienie w nerkach
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. камнедробилка, камнеломка, камнепад, камнерез, камнетёс, окаменелость, окаменение
przym. каменистый, каменный
czas. окаменеть
związki frazeologiczne:
камнем падатьspadać jak kamień; камень с души свалилсяkamień z serca spadł; как камень в водуjak kamień w wodę; наскочила коса на каменьtrafiła kosa na kamień
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. J. Zaniewski, R. Hajczuk, Podręczny słownik medyczny polsko-rosyjski i rosyjsko-polski, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2004, ISBN 83-200-3384-5, s. 627.