йэль (język karaimski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) wiatr, powiew[1]

przymiotnik

(2.1) przen. wietrzny, pusty, niestały[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) йэл, рузгяр, лӱзгяр
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
praturk. *jel, por. tur. yel[2]
uwagi:
wyraz występuje w dialekcie trockim i krymskim[1]
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Słownik karaimsko-rosyjsko-polski, red. N. A. Baskakow, S. M. Szapszał, A. Zajączkowski, Russkij Jazyk, Moskwa 1974.
  2.   Hasło yel w: Marek Stachowski, Kurzgefaßtes etymologisches Wörterbuch der türkischen Sprache, Księgarnia Akademicka, Kraków 2019, ISBN 978-83-8138-158-1, s. 357.