звонить

звонить (język rosyjski)Edytuj

transliteracja:
zvonitʹ
wymowa:
?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) dzwonić
(1.2) (o dzwonie) bić
(1.3) przen. rozpuszczać wieści, gadać
odmiana:
(1.1-3) звони́ть; ter. lp звоню́, звони́шь, звони́т; lm звони́м, звони́те, звоня́т; przesz. lp звони́л / звони́ла / звони́ло; lm звони́ли; rozk. lp звони́; lm звони́те
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. звонок m
czas. позвонить, дозвониться
związki frazeologiczne:
звонить во все колоколаrobić wiele szumu
etymologia:
uwagi:
źródła: