transliteracja:
golova
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) anat. głowa
(1.2) przen. głowa (umysł, intelekt)
(1.3) przen. tęga głowa, mózg (ktoś bardzo inteligentny)
(1.4) przen. czoło (przednia część czegoś długiego)
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) У меня голова раскалывается на части.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) ум, интеллект, мозги, мозг
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. головач m, головчатка ż
zdrobn. головка ż
przym. головной
związki frazeologiczne:
иметь голову на плечахкорона с головы не упадёткрыша над головойломать себе головуне дружить с головойпосыпать голову пепломрыба гниёт с головыс головы до пятс ног до головы / с головы до ногсломя голову
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Rosyjski - Części ciała
źródła:

голова (język ruski)

edytuj
transliteracja:
holova
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) anat. głowa (część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg)[1][2]
(1.2) anat. górna część głowy z włosami[1][2]
(1.3) głowa (umysł, sposób myślenia)[1][3][2]
(1.4) głowa (pojedynczy człowiek, jednostka)[1][3][2]
(1.5) człowiek zabity[1][3]
(1.6) głowa (ktoś lub coś przewodniczącego czemuś)[1][2]
(1.7) głowa (życie ludzkie)[2]
(1.8) głowa (morderstwo)[2]
(1.9) centrum, stolica[1]
(1.10) produkt spożywczy w postaci kulki lub stożka[1][2]
(1.11) szczyt (najwyższy punkt czegoś)[1]
(1.12) rozdział (część książki)[1][2]
(1.13) początek rzeki[3]
(1.14) przód (front czegoś)[2]
(1.15) przen. główna część czegoś[2][1]
(1.16) o ziemi, polu: początek; koniec[2]
odmiana:
(1.1-16)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) глава
(1.6) глава
(1.11) глава
(1.12) глава
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
головою заплатитиголовою нашєюсвоєю головоюпохилити голову
etymologia:
źródłosłów dla białor. галава́, karpatorusiń. голова́, ukr. голова́
dublet dla глава, глова
st.rus. голова < prasł. *golva
uwagi:
źródła:
  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10   Hasło „голова” w: Гістарычны слоўнік беларускай мовы, Arkadź Żurauski, Alaksandr Bułyka (red.), Mińsk.
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11   Hasło „голова” w: Словник української мови XVI – 1-ї пол. XVII ст., Dmytro Hrynczyszyn (red.), t. 6: выпросити – головный, Інститут українознавства імені Івана Крип'якевича, 1999, ISBN 966-02-1044-2, s. 249.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3   Hasło „голова” w: Словник староукраїнської мови XIV–XV ст., Dmytro Hrynczyszyn (red.), t. 1: А – М, Naukova Dumka, Kijów, s. 248.
transliteracja:
golova
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) anat. głowa (część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg)[1]
(1.2) głowa (ktoś lub coś przewodniczącego czemuś)[1]
(1.3) głowa (umysł, sposób myślenia)[1]
(1.4) głowa (pojedynczy człowiek, jednostka)[1]
(1.5) szczyt (najwyższy punkt czegoś)[1]
(1.6) archit. głowica (zwieńczenie kolumny)[1]
(1.7) człowiek zabity[1]
(1.8) liczenie obecnych[1]
odmiana:
(1.1-8) deklinacja III (twardotematyczna)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
źródłosłów dla rus. голова > białor. галава́, karpatorusiń. го́лова, ukr. голова́ros. голова́
dublet dla глава
prasł. *golva
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Hasło „голова” w: Izmaił Sriezniewski, Матеріалы для Словаря древне-русскаго языка по письменнымъ памятникамъ, t. 1: А — К, Wydział Języka i Literatury Rosyjskiej Cesarskiej Akademii Nauk, Petersburg 1893, s. 542.
 
голо́ви (1.1)
transliteracja:
golova
wymowa:
голова́?/i zobacz zasady wymowy ukraińskiej
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) anat. głowa
(1.2) przewodnicząca, prezeska

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) przewodniczący, prezes
odmiana:
(1.1-2, 2.1) lp голов|а́, D. ~и́; lm голо́в|и, D. голі́в, Ms. голова́х; deklinacja I, wzór 1
przykłady:
(1.1) У мене трохи голова болить.Trochę mnie boli głowa.
(1.1) Го́біти схи́льні до повноти́; вони́ вдяга́ються в усе́ яскра́ве (перева́жно в зеле́не та жо́вте); не но́сять взуття́, бо від приро́ди в них на сту́пнях товста́ підо́шва та густе́ й те́пле бруна́тне ху́тро, поді́бне до воло́сся в них на го́ловах (ті́льки не кучеря́ве); у них до́вгі впра́вні смагля́ві па́льці, доброду́шні обли́ччя, і вони́ залива́ються глибо́ким дзвінки́м смі́хом (особли́во пі́сля обі́ду, яки́й вони́ залюбки́ зажива́ють дві́чі на день, коли́ вда́сться).[1]Hobbici mają tendencję do otyłości; ubierają się we wszystko co jaskrawe (przeważnie w zielone i żółte); nie noszą butów, bo z natury mają na stopach grubą podeszwę oraz gęste i ciepłe brunatne futro, podobne do włosów na głowie (tylko nie kędzierzawe); mają długie, zręczne, smagławe palce, dobroduszne twarze i zanoszą się tubalnym, dźwięcznym śmiechem (zwłaszcza po obiedzie, który jeśli się uda spożywają chętnie dwukrotnie w ciągu dnia).
(2.1) На майбутньому засіданні планується обрати голову партії.Na przyszłym posiedzeniu zaplanowano wybrać przewodniczącego partii.
składnia:
kolokacje:
(2.1) голова зборів • голова наукового товариства
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. головиха ż, головівна ż, головань m, головко m, головач m, головництво n, головатиця ż, головування n
zdrobn. голівка ż, голівонька ż, головка ż, головонька ż
zgrub. головище n
czas. головувати ndk.
przym. головний, головин, головатий, головастий, головковий
przysł. головно
związki frazeologiczne:
капустяна головакорона з голови не впадемати голову на плечахдах над головоюмалі діти їдять кашу, великі голову нашущо голова – то розум / одна голова добре, а дві кращеголовою стіни не проб'єшза дурною головою і ногам нема спокоюголова болить, а на ногу кульгає
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Ukraiński - Części ciała
źródła:
  1. Неждана гостина w: J.R.R. Tolkien, Гобіт, або туди і звідти, tłum. Олена О'Лір, Астролябія, Lwów 2020, ISBN 978-617-664-214-5, s. 13-14.