бялок (1.1)
 
бялок (1.2)
 
бялок (1.3)
transliteracja:
bâlok
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) białko (część jaja)[1]
(1.2) anat. białko[1]
(1.3) biochem. białko[2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) аддзяліць бялок ад жаўткаoddzielić białko od żółtka
(1.2) бялкі вачэйbiałka oczu
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.3) арганічнае рэчыва
hiponimy:
holonimy:
(1.1) яйцо
(1.2) вока, вочны яблык
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. бель ż, бялізна ż, белізна ż, белле n, белата ż, беласць ż, бяльмо n, бяляк m, бялуха ż, бялуга ż, бялёк m, бялільня ż, бялільшчык m, бялільшчыца ż, бялілы lm, бяленне n
czas. бяліць ndk., выбеліць dk., набяліць dk., пабяліць dk., бялець ndk.
przym. бялковы, бялочны, белы, беленькі, бялюткі, бялюсенькі, белаваты, бялявы, бялізнавы, бялёсы
przysł. бела
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Hasło „białko” w: Падручны польска-беларускі слоўнік, пад рэдакцыяй А.Обрэмбскай-Яблонскай і М.Бірылы, „Ведза Повшэхна”, Варшава 1962, s. 30.
  2.   Hasło „бялок” w: Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, www.skarnik.by.