τυφλός

τυφλός (język nowogrecki)Edytuj

wymowa:
IPA[ti.'flos]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) ślepy, niewidomy
(1.2) przen. ślepy, zaślepiony, bezwolny
(1.3) ślepy, zamknięty, bez wyjścia

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) ślepy
odmiana:
(1.1-3) P1
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) αόμματος, στραβός
(1.2) άλογος, παράλογος
(1.3) αδιέξοδος
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. τύφλα ż, τυφλαμάρα ż, τύφλωση ż, τυφλό n, τυφλή ż
czas. τυφλώνω
przym. εκτυφλωτικός, τυφλωτικός
przysł. τύφλα, τυφλά
tem. słow. τυφλο-
związki frazeologiczne:
η δικαιοσύνη είναι τυφλήsprawiedliwość jest ślepa
ο έρωτας είναι τυφλόςmiłość jest ślepa
στα τυφλάpo omacku
στη χώρα των τυφλών βασιλεύει ο μονόφθαλμος / στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμοςpomiędzy ślepymi jednooki królem
etymologia:
gr. τυφλός
uwagi:
źródła:

τυφλός (język starogrecki)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) ślepy, niewidomy
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: