περιφρόνηση

περιφρόνηση (język nowogrecki)Edytuj

wymowa:
IPA[pe.ri.ˈfro.ɲi.si]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pogarda, lekceważenie
odmiana:
(1) F33: lp D. περιφρόνησης lub περιφρνήσεως; blm
przykłady:
(1.1) Αυτός μιλούσε πάντα με περιφρόνηση για τους συνεργάτες του.On zawsze wyrażał się z pogardą o swoich współpracownikach.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) καταφρόνεση
antonimy:
(1.1) εκτίμηση
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. περιφρονώ
przym. περιφρονητικός, περιφρονητέος
rzecz. περιφρονητής, περιφρονήτρια
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. περιφρονῶ
uwagi:
źródła: